17.11.15

Vier dagen vanuit Denia

Klim naar Barx
Van 8 tot 11 november deden we een rondje van 220 km en ruim 3000 hoogtemeters. Het was een luxe om alleen asfalt te rijden en in hotels te kunnen overnachten. Alle bagage paste gemakkelijk in een BoB-trailer, maar met een totaalgewicht achter de fiets van 18 kilo is het nog niet gemakkelijk om hellingen van 15% of meer te nemen. Het ging echter net.
De bedoeling was om te kijken of Janny weer last zou krijgen van haar nek, zoals tijdens onze vorige tocht in Arizona. Mede daarom kozen we glad asfalt. Gelukkig ging het allemaal goed.

Uitzicht over Simat de Valldigna
Het weer was prachtig, met alleen maar zon, geen wind en temperaturen tussen de 20 en 25 graden. Zelfs voor Spanje is dat wel bijzonder in november.

De eerste dag ging van Denia naar Gandía, een gemakkelijk ritje helemaal vlak en met 47 km langs allerlei achterafweggetjes. In Oliva aten we paella aan zee.

De tweede dag naar Xativa kostte wat meer moeite, ook 47 km, maar met 900 meter klimmen. Vooral de eerste klim naar Barx is pittig, maar je wordt beloond met een fraaie afdaling naar Simat de Valldigna met het klooster en de paleisruïnes aldaar.

Klooster in Simat de Valldigna
De derde dag was de zwaarste, met 1550 hoogtemeters en een afstand van 59 km. Via twee stuwmeren en de beklimming van de Benicadell vanuit Castelló de Rugat bereikten we uiteindelijk het dorp Alcalá de la Jovada. Vooral na het stuwmeer van Beniarrés stijgt de weg af en toe genadeloos. De accommodatie Font d'Alcala is prima, zowel wat betreft de ruime kamer, het sfeervolle gebouw, het diner als het ontbijt.

Stuwmeer van Bellus
De laatste dag zouden we bijna volledig omlaag kunnen fietsen, maar we kozen een iets moeilijker variant.  Deze gaat via Beniaia, Tollos, Castell de Castells en Orba. Vooral na Beniaia zitten er weer enkele supersteile stukjes in de route. We klommen over deze 63 km daardoor toch nog 750 meter.

Afdaling naar Beniarrés
Het was een heerlijke tocht met zeer rustige wegen (vaak meer fietsers dan auto's die je tegenkomt), een mooie omgeving en een behoorlijke uitdaging.
Een welverdiend biertje in Alcalá
De overnachtingen waren sfeervol, de restaurants uitstekend, kortom wat wil je nog meer.

3.3.15

Phoenix

Luchthavenkunst
Na 4 weken zijn we terug in het motel waar we begonnen, vlak bij de luchthaven.
De huurauto is ingeleverd en de fietsen zijn ingepakt. Ze waren hier zo vriendelijk om het verpakkingsmateriaal al die tijd te bewaren. 

Het is tijd voor een terugblik. 
Onze vakantie werd totaal anders dan we van plan waren maar we hebben er toch van genoten. Het is voor ons, evenals de vorige drie keren, eerst wennen. Amerika en de Amerikanen, dat is toch wel heel anders dan Europa. 

De Amerikanen blinken uit in vriendelijkheid en hoffelijkheid hoewel er altijd uitzonderingen zijn. 
We hebben genoten van mooie landschappen en mooi weer. Ook hebben we diverse keren heerlijk gegeten. Als je fast food vergeet dan kan dat zeker in de VS.

Onze reis werd mede aangenaam door leuke en zorgzame mensen die we onderweg ontmoet hebben. Nogmaals hartelijk dank. Iedereen die ons mailtjes heeft gestuurd tijdens onze reis, ook hartelijk dank. 

De natuur in Arizona heeft ons positief verrast. Er zijn zeer verschillende landschappen met elk hun bijzondere vegetatie, van woestijn tot naaldwouden. 
We zagen onder andere adelaars, eekhoorns, hazen en konijnen, een wild zwijn (javalina) en een coyote. Het wilde zwijn liep over de camping, heel bijzonder. 

Tenslotte nog wat cijfers:
Aantal fietsdagen: 7
Afgelegd per fiets: 415 km
Afgelegd per auto: 2050 km
Gekampeerd: 14 nachten
Motel: 6 nachten
Airbnb: 6 nachten
Gastvrijheid: 3 nachten


2.3.15

Tempe (3)

Tussen het oude deel van Tempe en de Salt rivier ligt een opvallende heuvel. Er loopt een wandelpad naar de top en daar heb je een panoramisch uitzicht over Tempe en Phoenix. Op een paar kilometer afstand ligt ook de luchthaven Sky Harbor. Zo ongeveer elke minuut zie je een vliegtuig opstijgen boven de rivier. Het is een bijzonder druk vliegverkeer.

Op de heuveltop bleven we een uur kletsen. Hoewel bewolkt was het lekker weer vandaag. Na een wandeling over de gezellige Mill Avenue gingen we eten en daarmee was het bezoek van Yvonne aan ons alweer ten einde, want ze moest deze zondag nog zes uur terugrijden.
Het was een leuke ontmoeting. Wij moeten ons nu ook met de thuisreis gaan bezighouden. Er resten ons nog twee overnachtingen op Amerikaans grondgebied. De laatste dag krijgen we wel regen. Dat is om het contrast met Nederland wat te verminderen.

1.3.15

Tempe (2)

Bedachtzaam gezelschap
Gisteravond kwam Yvonne aan, een hartelijk weerzien na 18 jaar.

Uitbundig gezelschap
We hebben vandaag Scottsdale bezocht, een leuk historisch stadsdeel met veel winkeltjes, restaurants en kunstgalerieën.
Doods gezelschap
Scottsdale heeft o.a. een mooi waterfront. Phoenix wordt doorsneden door diverse gegraven waterlopen.
waterfront in Scottsdale

28.2.15

Tempe (Phoenix)

Naar de vallei van Wickenburg
De cirkel is bijna rond, want vandaag zijn we via Wickenburg naar Phoenix gereden. We hebben voor drie dagen een huisje gehuurd in Tempe, een voorstad ten zuidoosten van Phoenix. Hier hopen we Yvonne te ontmoeten. We kennen haar van een vorige reis naar de VS in 1996 en hebben nu voor het eerst weer een ontmoeting. Ze woont bij Los Angeles, meer dan zes uur hier vandaan.
We zijn heel benieuwd.

Het is opvallend hoeveel warmer het hier in Phoenix is vergeleken met Prescott, waar we vandaag vandaan kwamen.

27.2.15

Prescott

Natuurpark Thumb Butte
Van Dewey naar Prescott is niet ver. We hebben ten westen van Prescott bij de Thumb Butte een mooie wandeling gedaan. Het is een markante rots die je in een wijde omgeving ziet.


Daarna hadden we een lekkere lunch in de Prescott Brewery. Het stadje heeft sfeer, heeft veel historische gebouwen en het is er aangenaam om een tijdje rond te wandelen en winkeltjes te bekijken. In de avond gingen we nog een biertje drinken in een historische saloon aan de 'Whiskey Row', Palace geheten. Jammer dat we vrijwel de enige gasten waren. Ernaast was een andere saloon die heel erg druk bevolkt was met alleen jongeren, maar wij kennen onze plek...

Palace Saloon
We hadden een motel geboekt in Prescott; kamperen zullen we de komende dagen niet meer doen.

26.2.15

Dewey

Locomotief van de Verde Canyon Railway
Gisteren zijn we een bergrug over gereden naar naar de vallei waar Prescott ligt. Allereerst bezochten we Clarksdale waar een spoorwegemplacement is waar toeristische treinen vertrekken voor een schilderachtige rit langs de Verde rivier. Dat is door een canyon en het lijkt een mooie ervaring te zijn. Wij vinden 65 dollar wel een hoog bedrag. Er is een leuk klein museum in een treinwagon dat de geschiedenis van de lijn vertelt.

House of Joy, Jerome
Daarna reden we verder naar Jerome dat ook al een bloeiende geschiedenis als mijnstad heeft gekend. Nu is het een toeristische attractie met een paar straten vol historische gebouwen.

Jerome
We hebben ook nog kort even Prescott bezocht, maar hier komen we vandaag opnieuw.

Bij Lanita, Harry en hun kleinkinderen
We hebben overnacht bij Harry en Lanita, die wij nog niet kenden maar die ons zeer hartelijk hebben ontvangen. We kwamen hier dankzij Christien, onze vriendin in Nederland. We sliepen dus weer in een echt bed. Hartelijk dank Harry, Lanita en Christien!

25.2.15

Cottonwood (5)

Pad naar de Courthouse Rock
De laatste nacht op deze camping was waarschijnlijk de koudste. Het heeft gevroren, maar de zon warmt alles snel op vanochtend.

Geen gebouw maar een natuurlijke rots
Gisteren hebben we opnieuw een mooie wandeling gedaan, deze keer bij de Bell Rock, die inderdaad vanaf een bepaalde kant de vorm van een bel heeft.
De Bell Rock met nog afstromend water van gisteren
Het was nog koud en we kregen nog een beetje regen en hagel, maar later werd het zonnig. De omgeving vinden we nog steeds een van de mooiste die we hebben gezien en ook nu waren velen dezelfde mening toegedaan want we kwamen heel wat wandelaars tegen.

De Bell Rock
Vandaag gaan we verder, naar Dewey, waar we familie van een vriendin gaan ontmoeten.

24.2.15

Cottonwood (4)

Ten noorden van Sedona
Gisteren was, zoals verwacht, een koude en natte dag, Nederlands weer dus. We reden naar Sedona om wat boetieks en galerieën te bezoeken, in het complex met de naam Tlaquepaque. Daar konden we ons prima een paar uur vermaken en daarna lunchten we heerlijk in een restaurant aldaar. Toen het enigszins droog was geworden en wat minder zwaar bewolkt zijn we naar het noorden gereden om nog wat van de omgeving te zien.
Brug over de Oak Creek
De rivier Oak Creek was een woeste stroom geworden en de bergtoppen waren bedekt met een laagje sneeuw. Terug in Cottonwood bleek dat het weer daar een stuk beter was en de zon inmiddels was doorgebroken.
Vandaag weer zon; sneeuw op de bergen
Vandaag werden we wakker met zon en ook hier bleken de bergtoppen met sneeuw bedekt. We gaan vandaag nog een wandeling doen.

23.2.15

Cottonwood (3)

Het achterland van Sedona
Vandaag regen! Waarschijnlijk is het morgen weer droog, maar wandelen vandaag zal niet gebeuren.

Maar gisteren was het wel prachtig weer, hoewel niet erg warm. We hebben een van de vele wandelingen bij Sedona gedaan. Het is moeilijk kiezen en we hebben gekozen voor een canyonwandeling, waardoor je minder last hebt van wind.
Wandelpad in Boynton Canyon
We namen de Boynton Canyon Trail die wij heen en terug in bijna drie uur deden. Het is een werkelijk prachtige wandeling met steeds opnieuw uitzicht op de grillige rode rotsen.

Boynton Canyon
We zagen op deze route bijzonder veel wandelaars.
Er zijn ook veel routes voor mountainbikers.

Ongemakkelijke picknick bij het keerpunt
En nu wachten op beter weer. Er is in Sedona gelukkig ook wel iets te bezoeken dat overdekt is.


22.2.15

Cottonwood (2)

Red Rock State Park
Gisteren hebben we het fraaie Red Rock State Park bezocht. Hier kun je prachtig wandelen en dat hebben we gedaan, ongeveer 2 uur. Je hebt diverse keren uitzicht op de rode rotsen.

Het weer was gisteren aangenaam maar eenmaal terug op de camping ging het waaien en werd het kouder. Ook vanochtend was het nog fris maar het heeft niet gevroren. Zelfs het kampvuur was niet voldoende om ons warm te houden.

Vandaag gaan we opnieuw wandelen in de buurt van Sedona

21.2.15

Cottonwood

Dead Horse Ranch SP, ontbijt klaarmaken
We hadden eigenlijk moeten reserveren voor de camping, maar gelukkig was er nog een plaats vrij. We staan op de grote camping van het Dead Horse State Park, in Cottonwood. We willen hier vijf nachten blijven om vanaf de camping de omgeving van Sedona te bekijken. Gisteren hebben we een wandeling in dit park gedaan.
Vandaag gaan we naar de Red Rocks bij Sedona. De natuur geeft nog een winters beeld. Veel bomen hebben nog geen blad, maar enkele beginnen groen te worden.

Vannacht was het opnieuw koud en er lag ijs op de auto. Nu om 10 uur is het prachtig weer en boven de 20 graden C.

IJs op het autodak
Inmiddels heeft Janny achtergebleven brandhout verzameld op de inmiddels verlaten plaatsen, zodat we ons vanavond denken te warmen aan een kampvuur.

20.2.15

Camp Verde

Tonto Natural Bridge NM
Gisteren hebben we eerst het Tonto Natural Bridge National Monument bezocht. Deze natuurlijke brug is een van grootste ter wereld. We namen een wandelpad door de rivierbedding dat lastiger was dan verwacht.
Tonto Natural Bridge NM
Het was wandelen op handen en voeten en goed balanceren over de rotsblokken. De natuurlijke brug is echt spectaculair.
De natuurlijk brug
Daarna reden we door naar een eenvoudig kampeerterrein in de buurt van Camp Verde.

Montezuma Castle NM
Vandaag bezochten we Montezuma Castle. Het heeft niets met Montezuma te maken, maar het zijn de mooi bewaard gebleven overblijfselen van een indiaanse nederzetting, die tegen de rotswand is aangeplakt.

Het weer is vandaag niet zo mooi als we gewend zijn. Koeler en bewolkt. Vannacht was het echt koud, maar we kamperen nog steeds in ons tentje met veel plezier.

19.2.15

Roosevelt Lake

Tonto NM
Vannacht hebben we gekampeerd op een fraaie camping met uitzicht over het meer. Daarvoor hebben we het Tonto National Monument bezocht een zogenaamde cliff dwelling, rotswoningen, die 600 jaar geleden door indianen zijn gebouwd en waarvan nog enkele ruïnes resteren. De steile wandeling er naar toe is zeer de moeite waard.

Cholla Camping
Het weer is nog steeds prima met lenteachtige temperaturen overdag en koele nachten. We genieten van de overvloedige zonneschijn.

Inmiddels zijn we in Payson en we vervolgen zo meteen onze weg in de richting van Camp Verde.
Roosevelt Lake

18.2.15

Globe

De Salt River Canyon
Over een opnieuw fraaie route zijn we in Globe aangekomen. Dat ligt veel lager en hier is het daarom veel warmer, boven de 20 graden C.
Nederzetting Besh-Ba-Gowah bij Globe
We hebben hier een interessante archeologische vindplaats bezocht, de 700 jaar oude ruïnes van Besh-Ba-Gowah.
Besh-Ba-Gowah
We zijn van plan hierna nog naar het Roosevelt stuwmeer te rijden om daar een camping te zoeken. Onderweg is nog een indiaanse nederzetting, Tonto NM.

Show Low

Roper Lake CG
Gisteren zijn we naar Safford gereden en daar in de buurt hebben we overnacht op Roper Lake SP camping. Jammer dat het hard waaide, want het was een leuke plek aan het meertje. Bijzonder hier was dat er een hot tub is, die met bronwater van ongeveer 38 graden C wordt gevuld. We hadden toch onze zwemkleding mee moeten nemen...

'Kantoor' bij de MacDonalds
Na nog een bezoekje aan 'MacWifi' bleek dat eindelijk onze zakelijke website weer bereikbaar is.

We besloten een omweg door de bergen te maken via de US191 naar Springerville en dan naar Show Low, waar we inmiddels in een motel zijn. We waren 5 uur onderweg.

Picknick aan de US191, Coronado Trail
Het is een bochtige route die tot 3000 m hoogte gaat. Gelukkig is er niet recent sneeuw gevallen zodat de weg overal droog was. Langs de weg lag er nog wel veel sneeuw. We zijn dus in een totaal andere omgeving gekomen, hoogvlakte en hoge bergen.

De route was erg mooi en in deze tijd van het jaar grotendeels bijzonder rustig.

Morgen dalen we af in zuidwestelijke richting, dichter bij Phoenix, waar het weer boven de 25 graden C komt.

Sneeuw langs de Coronado Trail
Het gaat goed met ons. Janny krijgt steeds meer haar normale eetlust en energie terug. We genieten van elke dag.

De vreemde naam Show Low (in het Nederlands is het iets als "Toon Laag" schijnt ontleend te zijn aan een legendarische vete tussen twee pokeraars, waarbij ze elkaar tenslotte uitdaagden om de laagste kaart te tonen.